خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بهشتست جهان می بایدببهشت او که خوری می شاید
۲
روز شادیست طرب باید کردکز دل خاک طرب میزاید
۳
شاخ از رقص همی ننشیندغنچه از خنده همی ناساید
۴
لاله با آنهمه کم عمری اولبش از خنده فرا هم ناید
صفحهٔ ۱ از ۲