خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا گر چون تو جانانی ببایدبجسمم آهنین جانی بباید
۲
عتاب دوست خوش باشد ولیکنمر آنرا نیز پایانی بباید
۳
مرا لعلت ببوسی وعده دادستولیک از زلف فرمانی بباید
۴
دل از درد تو بیمارست و او راهم از درد تو درمانی بباید
صفحهٔ ۱ از ۲