خلوتی با جمالالدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابر نوروز زغم روی جهان میشویدباز هر دلشده دلبر خود میجوید
۲
باد چون طبله عطار بمشک اندودستهرکجا برگذرد خاک ازو میبوید
۳
بربنا گوش چمن خط بنفشه بدمیدچشم بددور نبینی که چه خوش میروید
۴
گل چو من مدح ملک گفت و دهن پرزر کردلاله بنگر بحسد روی بخون میشوید
صفحهٔ ۱ از ۲