خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من ز جهان دوست ترا داشتماز تو جفا چشم کجا داشتم
۲
چشم من ارخون شود از غم رواستکز تو چرا چشم وفا داشتم
۳
من ز تو امید بسی چیزهاداشته ام لیک خطا داشتم
۴
دل بربودی ز من اول نظرنیک بدیدی که کجا داشتم
صفحهٔ ۱ از ۲