خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن چیست که من از تو و عشق تو ندیدموان چیست که در هجر تو از تو نشنیدم
۲
احسنت چنین کن همه خون دل من خورکاخر بگزافت ز جهان بر نگزیدم
۳
رفتی و بر دشمن من خوش بنشستیآوخ بنمردم من و این نیز بدیدم
۴
اول ز تو و خوی تو عبرت نگرفتمتا عاقبت از تو بچنین روز رسیدم
صفحهٔ ۱ از ۲