خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تو چونان زغم هجر تو می بگدازمکه بگوشی نرسد صعب ترین آوازم
۲
کشته عشق توام جای ملامت باشد؟خود بدین زنده ام انصاف و بدین مینازم
۳
چند بردوخته چشم از تو درم پرده خویشچند سوزم بغم عشقت و تاکی سازم
۴
زلف را گو بمدارا دل من بازفرستورنه این شرم در اندازم و اندریازم
صفحهٔ ۱ از ۳