خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی روی تو خار گل نهادهقد تو کو شمال سرو داده
۲
مهت چون آفتاب افتاده در پایبسر چون سایه پیشت ایستاده
۳
ز بهر عشوه ما وعده تودری ز امروز بر فردا گشاده
۴
ز اشگ چشم من خیزد تف دلکسی دید آتشی از آب زاده؟
صفحهٔ ۱ از ۲