خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسنی چو دعا به سر فرازیزلفی چو قضا به دست یازی
۲
طبع رخ اوست دل ربودنرسم لب اوست دلنوازی
۳
زنگی دو زلف کافر اودل می‌ببرد به ترکتازی
۴
وان ناوک چشم نیم‌مستشجان می‌بخلد به تیر غازی
صفحهٔ ۱ از ۳