خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در گلستان سحرگاهیپرده برداشت غنچه ناگاهی
۲
چشم بلبل بر او فتاد از دورکرد ربی و ربک اللهی
۳
گل بصد لطف گفت خندانشبرگ مهمان بساز یک ماهی
۴
گفت نرگس فدای مقدم گلشکل این شش ستاره و ماهی
صفحهٔ ۱ از ۳