خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبر اینک رفت ایدل خون گریدر غمش زابر بهار افزون گری
۲
گرد سر یکچند چون گردون بگردوزغمش یکچند چون جیحون گری
۳
گه گه اندر وصل او خنده زدیخوش خوش اندر هجر او اکنون گری
۴
در فراقش گر نمیدانی گریستبشنو از من تا بگویم چون گری
صفحهٔ ۱ از ۲