خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای طایر قدوسی بر تن متن و تنهاداری پس ازین زندان بر عرش نشیمنها
۲
با زاغ سیه بودی یکچند درین مجلسبا روح قدس پری زین بعد به گلشنها
۳
از خوف توان رستن در مردن حیوانیدارد پسر انسان بر چرخ چه ماءمنها
۴
هرگز بنمیرد کس گر بار دوم زایدتا بار دوم زادن داریم چه مردنها
صفحهٔ ۱ از ۵