خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدرس دل سر زانوی ماست مکتب مادلست همنفس روز و همدم شب ما
۲
حکایت سر زلف تو ذکر دایم دلفسانه غم عشق تو درس مکتب ما
۳
بود پدید که خورشید راست آینه آبچنانکه روی تو را سینه مهذب ما
۴
دل آنچه در طلبش می شتافت یافت ز خودبهر زه سنگ طلب سود سم مرکب ما
صفحهٔ ۱ از ۴