خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گذشت درگه شاهی ز آسمان سرماکه خاک درگه درویش تست افسر ما
۲
زند کبوتر ما در هوای بام تو پرشکار نسر حقیقت کند کبوتر ما
۳
کمند زلف ترا در خورست گردن شیرکه تاب داده ئی از بهر صید لاغر ما
۴
بظل رایت خورشید آسمان وجودطلوع کرد ز شرق شهود اختر ما
صفحهٔ ۱ از ۳