خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر آن مراد، شبی در کنار ما باشدزهی سعادت و دولت که یارِ ما باشد
۲
اگر هزار غم است از جهانیان بر دلهمین بس است که او غم‌گسار ما باشد
۳
به کنج غاری، عزلت گزینم از همه خلقگر آن لطیف جهان یارِ غار ما باشد
۴
از آن طرف نپذیرد کمال او نقصانوزین جهت، شرفِ روزگارِ ما باشد
صفحهٔ ۱ از ۳