خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشری دل من کامشب یار آید و جان بخشدآن زندگی باقی بر مرده روان بخشد
۲
حد ازل قائم ملک ابد دائمهر پیر غلامی را آن شاه جوان بخشد
۳
ای جلوه ربانی زان قطره نیسانیبر گوهر انسانی بحر آرد و جان بخشد
۴
اسکندر صاحب دل کائینه کند جان رادرویش پریشان را دیهیم کیان بخشد
صفحهٔ ۱ از ۵