خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر خدای‌بینان طلب هوا نباشدسفر نیازمندان قدم خطا نباشد
۲
همه وقت عارفان را نظرست و عامیان رانظری معاف دارند و دوم روا نباشد
۳
به نسیم صبح باید که نبات زنده باشینه جماد مرده کان را خبر از صبا نباشد
۴
اگرت سعادتی هست که زنده‌دل بمیریبه حیاتی اوفتادی که دگر فنا نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳