خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ببوستان دلم رست سرو قامت عشققیام کرد درین بوستان قیامت عشق
۲
ز عشق بی خبرست آنکه نیست عین بقابقاست بعد فنای خودی علامت عشق
۳
رسید قطر و محیط دوائر فلکیباستقامت و تدویر استقامت عشق
۴
دل مرا نبود قبله ئی بوقت نمازبغیر حضرت معشوق در امامت عشق
صفحهٔ ۱ از ۳