خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحر به بام دل من زدند نوبت عشقدل فسرده من تازه شد به دولت عشق
۲
اگر نبود دلم در مقام لوح و قلمنبود در خور تفسیر عشق آیت عشق
۳
نداشت طاقت این بار آسمان و زمینظلوم ماست که شد عامل امانت عشق
۴
مدار سلسله کن فکان نبود که بودمرا بگردن دل رشته محبت عشق
صفحهٔ ۱ از ۳