خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدرس فقر و فنا را سبقیماولین نکته و آخر ورقیم
۲
ورق آخر دیوان وجودنکته اول موجود حقیم
۳
آفتابیم و بابریم نهانگه پدیدار بشکل شفقیم
۴
گاه از برد انامل شادابگاه از آتش دل محترقیم
صفحهٔ ۱ از ۴