خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردیست ز عشق او به جانمپیداست ز جسم ناتوانم
۲
این سوز ز جان رسید بر پوستاز پوست به مغز استخوانم
۳
از نام و نشان خود گذشتممن بنده شاه بی‌نشانم
۴
برهان جلالت من اینستپیرم به تجلی و جوانم
صفحهٔ ۱ از ۴