خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز چه کرد با چنین روبر خلق خودنمائیبتم ار نداشت در دل سر دعوی خدائی
۲
نتوان نمود منعم ز سجود روی این بتکه مزینست دوشش بردای کبریائی
۳
در آشنائی دل زده و ز غیر بگسلکه بدل نمی پسندد حرکات آشنائی
۴
مطلب ز نام حاصل که فشاند بذر صورتکه بکشتزار سرش نزد آفت سمائی
صفحهٔ ۱ از ۴