خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حُسن تو دایم بدین قرار نمانَدمست تو جاوید، در خمار نمانَد
۲
ای گلِ خندانِ نوشکفته نگه دارخاطر بلبل؛ که نوبهار نماند
۳
حُسن دلاویز پنجه‌ایست نگارینتا به قیامت بر او نگار نماند
۴
عاقبت از ما غبار ماند زنهارتا ز تو بر خاطری غبار نماند
صفحهٔ ۱ از ۲