خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار با ما بی‌وفایی می‌کندبی‌گناه، از من جدایی می‌کند
۲
شمع جانم را بکشت آن بی‌وفاجای دیگر روشنایی می‌کند
۳
می‌کند با خویش خود بیگانگیبا غریبان آشنایی می‌کند
۴
جوفروش است آن نگار سنگ‌دلبا من او گندم‌نمایی می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳