خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانندبیگانه و خویش از پس و پیشت نگرانند
۲
کس نیست که پنهان نظری با تو نداردمن نیز بر آنم که همه خلق بر آنند
۳
اهل نظرانند که چشمی به ارادتبا روی تو دارند و دگر بی‌بصرانند
۴
هر کس غم دین دارد و هر کس غم دنیابعد از غم رویت غم بیهوده خورانند
صفحهٔ ۱ از ۳