خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنندبه کسان درد فرستند و دوا نیز کنند
۲
پادشاهانِ ملاحت چو به نخجیر روندصید را پای ببندند و رها نیز کنند
۳
نظری کن به من خسته که ارباب کرمبه ضعیفان، نظر از بهر خدا نیز کنند
۴
عاشقان را ز بر خویش مران تا بر توسر و زر هر دو فشانند و دعا نیز کنند
صفحهٔ ۱ از ۳