خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه سرو است آن که بالا می‌نمایدعنان از دست دل‌ها می‌رباید
۲
که زاد این صورت منظور محبوباز این صورت ندانم تا چه زاید
۳
اگر صد نوبتش چون قرص خورشیدببینم آب در چشم من آید
۴
کس اندر عهد ما مانند وی نیستولی ترسم به عهد ما نپاید
صفحهٔ ۱ از ۳