خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشیدکز گلستان صفا بوی وفایی ندمید
۲
آن که برگشت و جفا کرد و به هیچم بفروختبه همه عالمش از من نتوانند خرید
۳
هر چه زان تلخ‌تر اندر همه عالم نبودگو بگو از لب شیرین که لطیف است و لذیذ
۴
گر من از خار بترسم نبرم دامن گلکام در کام نهنگ است بباید طلبید
صفحهٔ ۱ از ۳