خلوتی با محیط قمی
شمارهٔ ۳۶ - در مدح حضرت اسدالله الغالب علی ابن ابیطالب علیه السلام
هفت شهر عشق
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شاهد مقصود که در پرده نهان بوددوشینه ی بر دیده ی من، جلوه کنان بود
۲
نوشین لب و رخشان رخ و زلف به خم اونور بصر و تاب دل و قوت روان بود
۳
خواندم مه و مهرش به نکویی چو بدیدمبهتر ز مه و مهر، نه این بود و نه آن بود
۴
می خواندمیش ماه اگر، ماه سخنگومی گفتمیش سرو، اگر سرو روان بود
صفحهٔ ۱ از ۶