خلوتی با محیط قمی
شمارهٔ ۶۲ - موشّح به اسم مبارک اعظم اسماء الله الحسنی علیه السلام
هفت شهر عشق
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غارت هوش می کند، جلوه ی سرو قامتشآن که نَرُسته در چمن، سرو به استقامتش
۲
ساغر دل زدست او گر بشکست نیست غملعل لبش به بوسه ای باز دهد غرامتش
۳
آن که تجلی تواش کرده زخویش بی خبرباز نیاورد به خود، واقعه ی قیامتش
۴
مفتی شهر چون خورد، خون کسان نمی سزددر حق می کشان دگر سرزنش و ملامتش
صفحهٔ ۱ از ۲