خلوتی با محیط قمی
شمارهٔ ۱۲۵ - منه علیه الرحمة و الغفران
هفت شهر عشق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دام ره خلقی شده، بندی که تو داریافتاده همه کس، به کمندی که تو داری
۲
ای زلف گره گیر، رهایی زتو ما رامشکل شده از حلقه و بندی که تو داری
۳
بالای خوش سرو، بر افروخته قامتپست است بر قد بلندی که تو داری
۴
نوشین دهنا، با همه شیرینی شکرتلخ است بر لعل چو قندی که تو داری
صفحهٔ ۱ از ۳