خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو از کنار من آن غمگسار برخیزدغمی به قصد من از هر کنار برخیزد
۲
هجوم رشک مرا بین که بر گذرگاهشز دیده آب زنم تا غبار برخیزد
۳
ز رفتن تو به یاد آورم چو طوفانمدر آرزوی رخت از کنار برخیزد
۴
تو تا جدا شدی از من زمانه سوخت مراچنین بود چو گل از پیش خار برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۲