خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا روزی که یادی از من آواره میکردینبودی عاشق و بیچارهای را چاره میکردی
۲
نمیرفتی ز دنبال نظر رسوا نمیگشتیاگر در عشق خود حال مرا نظاره میکردی
۳
به این زودی گریبان گر به دست دل نمیدادیچو یوسف جامهای در نیکنامی پاره میکردی
۴
جهان دار مکافات است میباید کشید اکنونستمهایی که بر عشاق محنتکاره میکردی
صفحهٔ ۱ از ۲