خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفت صد دودمانی آتش صدخرمنیساده لوحی بین که گویم دشمن جان منی
۲
بر مراد یار باید بود در اقلیم عشقدشمنم با خویش چون دانم که با من دشمنی
۳
ترسم این الفت که دارد با گریبان دست مندر قیامت نیز نگذارد که گیرم دامنی
۴
زیب دیگر داد داغ تازه باغ سینه راگاه باشد کز گلی رونق پذیرد گلشنی
صفحهٔ ۱ از ۲