خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به خلق از جهانیان ممتازچشم خلقی به روی خوب تو باز
۲
لازم است آن که دارد این همه لطفکه تحمل کنندش این همه ناز
۳
ای به عشق درخت بالایتمرغ جان رمیده در پرواز
۴
آن نه صاحب نظر بود که کنداز چنین روی در به روی فراز
صفحهٔ ۱ از ۳