خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآمد باد صبح و بوی نوروزبه کام دوستان و بخت پیروز
۲
مبارک بادت این سال و همه سالهمایون بادت این روز و همه روز
۳
چو آتش در درخت افکند گلناردگر منقل منه آتش میفروز
۴
چو نرگس چشم بخت از خواب برخاستحسد گو دشمنان را دیده بردوز
صفحهٔ ۱ از ۳