خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که بی‌دوست می‌برد خوابشهمچنان صبر هست و پایابش
۲
خواب از آن چشم چشم نتوان داشتکه ز سر برگذشت سیلابش
۳
نه به خود می‌رود گرفته عشقدیگری می‌برد به قلابش
۴
چه کند پای‌بند مهر کسیکه نبیند جفای اصحابش
صفحهٔ ۱ از ۳