خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدا را صاف کن با ما دل بی‌کینهٔ خود رامدار از خاکسار‌ان در غبار آیینهٔ خود را
۲
دلم گنجینهٔ راز است و بر لب مهر خاموشیکه پیش غیر نگشایم در گنجینهٔ خود را
۳
نخواهد غنچهٔ بختم شکفت ای شاخ گل بی‌تواگر صد چاک سازم چون گریبان سینهٔ خود را
۴
امام شهر اگر کیفیت بزم تو دریابدزمین تاک سازد مسجد‌ِ آدینهٔ خود را
صفحهٔ ۱ از ۲