خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم ای شمع دل رفته و جان آمده بر لبشده بر آتش شوق تو چو پروانه مقرب
۲
شب وصلت که دران پرده کند عقل گرانیمن و افسانهٔ لعلت که فسونی‌ست مجرب
۳
من و خورشید جمالت چکنم ماه وشانراکه بانوار تجلی نرسد پرتو کوکب
۴
نرود از نظرم نقش خط و خال تو هرگزکه سواد نظر من شده زین هر دو مرکب
صفحهٔ ۱ از ۳