خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل گل رخت ز دیده ی نمناک من شکفتگلزار حسنت از نظر پاک من شکفت
۲
خون می چکد ز داغ دل لاله در چمنگویا همین دم از جگر چاک من شکفت
۳
هر گل که نقشبند جمال تو نقش بستدر جویبار دیده ی نمناک من شکفت
۴
بر روزگار کشته ی هجر تو خون گریستهر لاله یی که صبحدم از خاک من شکفت
صفحهٔ ۱ از ۲