خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غریب کوی تو بی ناله ی حزین ننشستنداشت صحبت و با هیچ همنشین ننشست
۲
نه مرغ بر سر من مور نیز خانه گرفتکسی به راه بت خویش بیش ازین ننشست
۳
چه غم ز دامن آلوده ی منست تراکه گرد غیر به دامان و آستین ننشست
۴
ز خاک کشته ی زهر فراق سبزه دمیدهنوز یکسر مویت بر انگبین ننشست
صفحهٔ ۱ از ۳