خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشود چاک گریبان که یاسمین اینستنمود ساعد و گفتا در آستین اینست
۲
من از حلاوت خطش کنایتی گفتملبش بخنده در آمد که انگبین اینست
۳
نگاه بر شکرش کردم از سر حسرتبغمزه کرد اشارت که در کمین اینست
۴
سخن ز صورت چین می گذشت در مجلسکشید زلف ز عارض که نقش چین اینست
صفحهٔ ۱ از ۲