خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطا کردی به قول دشمنان گوشکه عهد دوستان کردی فراموش
۲
که گفت آن روی شهرآرای بنمایدگربارش که بنمودی فراپوش
۳
دل سنگینت آگاهی نداردکه من چون دیگ رویین می‌زنم جوش
۴
نمی‌بینم خلاص از دست فکرتمگر کافتاده باشم مست و مدهوش
صفحهٔ ۱ از ۳