خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل بیا که نوبت مستی گذشته استوقت نشاط و باده پرستی گذشته است
۲
از آب زندگی چه حکایت کند کسیبا دل شکسته یی که ز هستی گذشته است
۳
خواهی بلند ساز مرا خواه پست کنکار من از بلندی و پستی گذشته است
۴
دارم چنان خیال که نشکسته یی دلمورهم شکست چون تو شکستی گذشته است
صفحهٔ ۱ از ۲