خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه رخسار تو آیینهٔ مقصود منستدانهٔ خال بر او اختر مسعود منست
۲
شب که بی‌لعل تو می می‌کشم از ساغر چشمجگر پاره کباب نمک‌آلود منست
۳
بس که در آتش سودای تو سوزم همه شبروزن خانهٔ گردون سیه از دود منست
۴
چند بنشینم و اندیشهٔ بیهوده کنممردن از درد غم عشق تو بهبود منست
صفحهٔ ۱ از ۲