خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آزاد بلبلی که به دام بلا نسوختترک هوس گرفت و ز باد هوا نسوخت
۲
پروانه‌ای که بر سر شمعی به مهر گشتبیرون نشد ز دایرهٔ شوق تا نسوخت
۳
یک ره دلم در انجمن آتشین‌رخاننام وفا نبرد که با صد جفا نسوخت
۴
هرگز جدا نشد ز دلم بی‌تو پاره‌ایکان پاره هم ز داغ جدایی جدا نسوخت
صفحهٔ ۱ از ۲