خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن شکفت و نسیمی ز هر گلی برخاستز هر نهال گلی بانگ بلبلی برخاست
۲
نسیم صبح، دلاویز و مشگ‌بیز آمدمگر ز سلسلهٔ جعد کاکلی برخاست
۳
کشیدم از غم زلف تو در چمن آهیچو پیش شاخ گلی جعد سنبلی برخاست
۴
تو آن رمیده غزالی که هر قدم زین راهبه جستجوی تو صاحب‌توکّلی برخاست
صفحهٔ ۱ از ۲