خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بنده ی حسنی که نشانش نتوان یافتپنهان نتوان دید و عیانش نتوان یافت
۲
گنجی که ازان کون و مکانست بفریادفریاد که در کون و مکانش نتوان یافت
۳
افتاده چو دولت بکنار من درویشآن نقد که در هیچ میانش نتوان یافت
۴
عنقای خیالش که شکار نظر ماستصیدیست که بی بند زبانش نتوان یافت
صفحهٔ ۱ از ۲