خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کنج محنت این دل دیوانه خوشترستدیوانه را مقام بویرانه خوشترست
۲
این قطره های اشک عقیقی زمان زماندر دیده ام ز سبحه صد دانه خوشترست
۳
ای پندگو خموش که در گوش جان منیک ناله ی حزین ز صد افسانه خوشترست
۴
سوزیست گرم شام و سحر شمع را ولیاین سوختن ز جانب پروانه خوشترست
صفحهٔ ۱ از ۲