خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنی که از تو حرف جفا می توان شنیددردت کشم که نام دوا می توان شنید
۲
قدت بلند باد که بر نخل حسن تستآن گل کزو نسیم وفا می توان شنید
۳
بگشای لب که هر چه تو گویی چنان کنمحکم ترا بسمع رضا می توان شنید
۴
جایی که پسته ی تو زبان آوری کنددشنام تلخ به ز دعا می توان شنید
صفحهٔ ۱ از ۳