خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
احبابرا ادای کلام تو می کشدنقل درست و بحث تمام تو می کشد
۲
هر دم رقیب از تو پیامی رساندمباک از رقیب نیست پیام تو می کشد
۳
چون آب زندگی همه جانی ولی چه سودچون زنده می کنی و خرام تو می کشد
۴
بیداد کن که خون نتوان خواست از فلکصیدی که در شکنجه ی دام تو می کشد
صفحهٔ ۱ از ۲